การกำหนดประโยคหลักสำคัญ (premise)

Spread the love

การเขียนบทภาพยนตร์
กรรมวิธีการเขียนบทภาพยนตร์

1.การศึกษาเรียนรู้และค้นคว้าและทำการวิจัยหาข้อมูล (research) 

เป็นกรรมวิธีการเขียนบทภาพยนตร์ลำดับแรกที่จำต้องทำนับว่าเป็นสิ่งจำเป็นภายหลังจาก

พวกเรา เจอข้อความสำคัญของเรื่องแล้วจึงลงมือค้นคว้าหาข้อมูลเพื่อเสริมเนื้อหาเรื่อง ราวที่ถูกจริงแจ่มแจ้ง แล้วก็มีมิติเพิ่มมากขึ้น ประสิทธิภาพของ ภาพยนตร์จะดีไหมก็เลยอยู่ที่การศึกษาเรียนรู้หาข้อมูล ไม่ว่าภาพยนตร์นั้นจะมีรายละเอียดใดก็ตาม

2.การกำหนดประโยคหลักสำคัญ (premise) หมายความว่าความนึกคิดหรือแนวคิดที่กล้วยๆปกติ โดยมากมักใช้ตั้งข้อซักถามว่า “กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิด…” (what if)  แบบอย่างของ premise ตามแบบหนังฮอลลีวู้ด ยกตัวอย่างเช่น กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหากเรื่องโรเมโอ & จูเลียตเกิดขึ้นในนิวยอร์คหมายถึงเรื่อง West Side Story, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหากมนุษย์ดาวอังคารบุกโลก เป็นเรื่อง The Invasion of Mars, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าหากก็อตสิล่าบุกนิวยอร์ค ดูหนัง  เป็นเรื่อง Godzilla, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิดมนุษย์ดาวอื่นบุกโลก เป็นเรื่อง The Independence Day, กำเนิดอะไรขึ้นถ้าเกิดเรื่องโรเมโอ & จูเลียตเกิดขึ้นบนเรือไททานิค เป็นเรื่อง Titanic ฯลฯ


3.การเขียนเรื่องย่อ (synopsis) เป็นเรื่องย่อขนาดสั้น ซึ่งสามารถจบลงได้ 3-4 บรรทัด หรือหนึ่งย่อหน้า หรือบางทีอาจเขียนเป็น story outline เป็นร่างภายหลังที่พวกเราค้นคว้าหาข้อมูลแล้วก่อนเขียนเป็นพล็อตเรื่องขยาย (treatment)



4.การเขียนเค้าเรื่องขยาย (treatment) เป็นการเขียนคำชี้แจงของพล็อตเรื่อง (plot) ในลักษณะของเรื่องสั้น เค้าเรื่องขยายบางทีอาจใช้สำหรับเป็นแถวทางในการเขียนบทภาพยนตร์ที่บริบูรณ์  ดูหนังออนไลน์ บางโอกาสบางทีอาจใช้สำหรับยื่นของบราวได้ด้วย และก็การเขียนเค้าเรื่องขยายที่ดีควรมีประโยคหลักสำหคัญ (premise) ที่กล้วยๆน่าดึงดูด

5.บทภาพยนตร์ (screenplay) สำหรับภาพยนตร์สนุกสนาน คือ บท (script) ซีเควนส์หลัก (master scene/sequence)หรือ ซีนาริโอ (scenario)หมายถึงบทภาพยนตร์ที่มีพล็อตเรื่อง บทสนทนา แม้กระนั้นมีความสมบูรณ์น้อยกว่าบทถ่ายทำ (shooting script) เป็นการเล่าที่ได้ปรับปรุงมาแล้วอย่างมีขั้นตอน ประกอบ เว็บดูหนัง  ด้วยนักแสดงหลักบทสำหรับพูด ฉาก แอ็คชั่น ซีเควนส์ มีแบบการเขียนที่ถูก อย่างเช่น บทสำหรับพูดอยู่ตรงกลางหน้ากระดาษฉาก เวลา สถานที่ อยู่ติดขอบหน้าซ้ายกระดาษ ไม่มีจำนวนควบคุมช็อต และก็โดยหลักทั่วๆไปบทภาพยนตร์หนึ่งหน้ามีความยาวหนึ่งนาที



6.บทถ่ายทำ (shooting script) เป็นบทภาพยนตร์ที่เป็นขั้นตอนสุดท้ายของการเขียน บทถ่ายทำจะบอกข้อมูลอื่นๆจากบทภาพยนตร์ (screenplay) อย่างเช่น ตำแหน่งกล้องถ่ายรูป การเชื่อมช็อต อย่างเช่น คัท (cut) การลางเลือนภาพ (fade) การละลายภาพ หรือการจางซ้อนภาพ (dissolve) การกวาดภาพ (wipe) ตลอดจนการใช้ภาพพิเศษ (effect) อื่นๆฯลฯ นอกเหนือจากนั้นยังมีเลขลำดับช็อตควบคุมจัดตามลำดับตั้งแต่ช็อตแรกจนตราบเท่าจบ เรื่อง และก็ขนาดภาพสำหรับเพื่อการเขียน shooting script มีดังนี้



6.1ภาพระยะไกลมากมายหรือระยะไกลสุด (Extreme Long Shot / ELS)

เช่น ภาพที่ถ่ายด้านนอกสถานที่โล่งแจ้ง มักย้ำพื้นที่หรือรอบๆที่กว้างใหญ่ไพศาล เมื่อเทียบ เทียบกับรูปทรงของผู้คนที่มีขนาดเล็ก ภาพ ELS โดยมากใช้เพื่อสำหรับในการเริ่มเพื่อบอกเวลารวมทั้งสถานที่ บางทีอาจเรียกว่า Establishing Shot ก็ได้ เป็นช็อตที่แสดงความโหฬารของเบื้องหลัง


Extreme Long Shot



6.2 ภาพระยะไกล (Long Shot /LS)

ภาพระยะไกล เป็นภาพที่ออกจะงวยงงเพราะเหตุว่ามีขนาดที่ไม่แน่นอนคงที่ บางครั้งบางคราวเรียกภาพกว้าง (Wide Shot) เวลาใช้บางทีอาจรวมถึงตั้งแต่ภาพระยะไกลมากมาย (ELS) ถึงภาพระยะไกล (LS) ซึ่งเป็นภาพขนาดกว้างแม้กระนั้นสามารถมองเห็นเนื้อหาของเบื้องหลังแล้วก็ศิลปินมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเปรียบเทียบกับภาพระยะไกลมากมาย หรือเรียกว่า Full Shot เป็นภาพกว้างมองเห็นตัวละครสุดกำลัง ตั้งแต่หัวจนกระทั่งส่วนเท้า


Long Shot



6.3 ภาพระยะไกลปานกลาง (Medium Long Shot / MLS)

เป็นภาพที่มองเห็นเนื้อหา ของดารามากเพิ่มขึ้นตั้งแต่หัวจนกระทั่งขา หรือเข่า ซึ่งบางคราวก็เรียกว่า Knee Shot เป็นภาพที่มองเห็นเพศผู้แสดงขยับเขยื้อนสโมสรกับเบื้องหลังหรือมองเห็นเครื่องเรือน ในฉากนั้น


Medium Long Shot



6.4 ภาพระยะปานกลาง (Medium Shot /MS)

ภาพระยะปานกลาง เป็นขนาดที่มีความมากมายและก็มีชื่อเรียกได้หลายชื่ออย่างเดียวกัน แต่ว่าโดยธรรมดาจะมีขนาดราวตั้งแต่จำนวนหนึ่งในสี่ถึงสามในสี่ของร่างกาย บางโอกาสเรียกว่า Mid Shot หรือ Waist Shot ก็ได้ เป็นช็อตที่ใช้มากมายสุดอันหนึ่งภาพยนตร์


Medium Shot



6.5 ภาพระยะใกล้ปานกลาง (Medium Close-Up / MCU)

เป็นภาพแคบ คลอบหุ้มรอบๆตั้งแต่หัวถึงไหล่ของดารา ใช้สำหรับในฉากเจรจาที่มองเห็นอารมณ์ความรู้สึกที่บริเวณใบหน้า นักแสดงรู้สึกเด่นในเฟรม บางเวลาเรียกว่า Bust Shot มีขนาดเท่ารูปปั้นครึ่งท่อน




Medium Close-Up



6.6 ภาพระยะใกล้ (Close-Up / CU)

เป็นภาพที่มองเห็นแถวๆหัวและก็ใบหน้า ของตัวละคร มีเนื้อหากระจ่างขึ้น อาทิเช่น ริ้วรอยบนบริเวณใบหน้า น้ำตา จำนวนมากย้ำความรู้สึกของศิลปินที่สายตา แววตา เป็นช็อตที่นิ่งอึ้งมากยิ่งกว่าให้มีบทพูด โดยกล้องถ่ายรูปนำผู้ชมเข้าไปตรวจสอบนักแสดงอย่างใกล้ชิด